Menu
U bent hier:

Hoe het allemaal begon.

Na de winter 1955/1956 in Grevenmacher aan de Moezel te hebben gewoond, gingen Dirk Visser, Rina Visser-Gedink en hun zonen Robert Gedink, Herbert Visser en Walter Visser in 1956 in Larochette wonen, waar ze een huis gehuurd hadden van de familie Ginter.  Eigenlijk was Dirk Visser op zoek naar een terrein, waar hij zijn beroep – tuinder- kon uitoefenen en waar ze een huis konden bouwen.  Het liefste had hij een terrein waar nog niets was, geen stroom of andere aansluiting en zonder ‘lastige’ buren.

 

Hij had reeds 1955 het geluk van een zekere Heer HOSS uit Larochette een boomgaard gelegen op het kadastergedeelte ‘Oberst Kengert’ in de gemeente Medernach te kunnen kopen. Hier stonden veel oudere fruitbomen, appels, peren, Quetschen, Mirabellen, noten en een klein tuinhuisje met betonwanden van acht bij acht meter.

 

Omdat dit geen huisvesting kon zijn voor het gezin, brak hij een houten huisje, dat hij bij kasteel Meysembourg had neergezet op een eerder gekocht en weer verkocht terrein, af en plaatste het aan de rand van het bos op Kengert.  Dit was het latere ‘Bosrand’ huisje.

 

In het eerste jaar woonde het gezin half op Kengert, half in Larochette.  Robert en Herbert werkten ‘accord’ in de bossen, wat inhoudt dat je een bepaald kubieke meter hout moet omhakken voor een vastgestelde prijs.  Spoedig begonnen ze aan een groter woonhuis, ook weer uit hout, de oudste broer Dick Gedink was ondertussen ook terug van militaire dienst en onder zijn leiding bouwden ze samen het ‘Kengert” huis.

Vanuit Nederland, waar het gezin op diverse plaatsen had gewoond, brachten zij de gewoonte mee, hun huis in de zomermaanden te verhuren, en de connecties van deze vroegere verhuuracties kwamen nu te pas, verschillende kwamen dan nu met vakantie naar Luxemburg en logeerden in de Bosrand, het kleine witte huisje en het Kengerthuis, terwijl het gezin in de veldschuur verbleef, een beetje opschepperig “zomerresidentie” genoemd.

 

Deze eerste gasten reisden vaak met de trein aan en werden dan op het station opgehaald.  Maar er kwamen ook al gasten met de auto, voor velen de eerste buitenlandse reis.  Langzamerhand bracht men ook tenten mee, en deze werden naast de verhuurobjecten opgezet.  Een enkeling kwam zelfs op de fiets vanaf Amsterdam of Brussel !

 

Het Luxemburgse Ministerie van toerisme merkte begin jaren zestig, dat er een groeiende markt was met kamperende Nederlanders en Belgen en begon met een campagne om landeigenaren er toe te zetten, kampeerterreinen op te starten.  Omdat er op Kengert al kleinschalig verhuurtoerisme met camping werd aangeboden, kwamen de ambtenaren  Schlimm en Welter op een dag langs om voor te stellen, een camping met een vergunning in te richten, en zo begon het eigenlijk officieel, een camping met 50 plaatsen, met een ‘autorisation de camping’ in 1966.

 

Omdat er toen nog geen mogelijkheden waren om als broers samen een vergunning te krijgen, werd de s.e.n.c. “Auf Kengert Visser & Gedink” in het leven geroepen.  Waarom “Auf”?  Nu, onze grootvader Visser was ooit bij het uitdelen van iets gratis leeg uitgegaan omdat er op alfabet werd opgeroepen.  Visser was te ver achteraan, en daarom raadde hij aan, dat als je zelf mocht kiezen voor een naam, er altijd één met “A” te nemen ! 


*** voor 2017 : kampeerplaatsen
* u kunt online reserveren
voor chalets en hutten, kijk op de kalender s.v.p.



Weersverwachting
Larochette
Meer weer in Larochetteweeronline.nl Altijd jouw weer