Emile en Gasti Krack en de televisie, kleine flesjes en een scheet
Een van onze andere “buren”, ditmaal in de richting van Nommern, was de familie Krack uit Aechelbur.
In de jaren zeventig waren het nog moeder Krack, met 2 dochters en 2 zonen, Emile en Gasti. Toen we op een gegeven moment een kleurentelevisie kregen, wou Mme Krack de zwart-wit televisie wel overnemen. Nu ligt Aechelbur achter het bos, dus van ontvangst met een antenne was niet veel te verwachten. Toch wilden ze absoluut de televisie hebben, en riepen steeds enthousiast “ja !” als er door het draaien van de antenne een grijs vlokkig beeld te zien was.
Emile had geen eigenlijke baan, mede door zijn overmatig drankgebruik. Ze hadden daarom ook geen auto toen hij later alleen met Gasti in Aechelbur overbleef. Hij kwam dan met zijn boodschappentas naar Kengert gewandeld, kocht wat hij nodig had, dronk een bier en een borrel en ging weer terug.
Het viel ons op, dat er steeds miniatuur flesjes alcohol verdwenen, dus begonnen we erop te letten. En ja, het bleek Emile te zijn, die elke keer een paar flesjes in zijn broekzak stak. Hij schrok zo erg toen we hem erop aanspraken, dat hij een harde scheet moest laten. Hij heeft toen een bepaald bedrag betaald en kwam toen een tijdje niet meer.
We maakten ook altijd een grapje over hem : E-Mille, Zwee-Mille en Drai-Mille hadden samen 6 Mille op de bank.
